"Bana İnanmadılar, Halüsinasyon Gördün Dediler"

Depremin 13. saatinde Antakya’daki enkazdan çıkarılan 19 yaşındaki Beliz Aydın, o karanlık gecede kendisini ısıtan askeri parkayı bir an olsun yanından ayırmadı. Çevresindekilerin "Olayın şokuyla öyle hatırlıyorsun, kimse sana mont vermedi" sözlerine rağmen inancını yitirmeyen Beliz, o günü şu sözlerle anlattı:

"Hiç kimse montu bana bir askerin verdiğine inanmadı. 'Halüsinasyon gördün' dediler ama ben hayır dedim. O mont beni sadece soğuktan değil, korkudan da korudu. Kendimi o parka içinde güvende hissettim."

Kahraman Albay: "Üniformamız Milletimizin Emanetidir"

İhlas Haber Ajansı’nın haberi sonrası kimliği tespit edilen Emekli Albay Raşit Çelik, o dönem İskenderun Tugay Komutanlığı emrinde görev yaparken Beliz ve ailesine yardım eli uzatmıştı. Duygusal buluşmada konuşan Çelik, üniformanın onuruna vurgu yaparak şunları söyledi:

• Vazife Bilinci: "Biz kimseyi inandırmak için değil, vazifemiz olduğu için oradaydık."

• Güven Mesajı: "Parkayı verme sebebim, senin oradaki kalabalıktan çekiniyor olmandı. Üniformamızın onurunu çok güzel saklamışsın."

• Büyük Fedakarlık: "Askerlerimiz canlarını riske atarak vatandaşlarımızı kurtarmak için canla başla çalıştı."

Bir Aile Dramı ve Hayata Tutunma Hikayesi

Depremde annesi Betül Günyaşar'ı kaybeden, ağabeyi Abdurrahman Aydın'ın ise iki bacağının ampute edilmesiyle sarsılan Beliz Aydın, bu buluşmayla birlikte acı dolu günlerin içinde bir nebze de olsa huzur buldu. İki bacağını kaybeden ağabey Abdurrahman da askerlerin fedakarlığını şu sözlerle özetledi: "Askerlerimiz canlarını hiçe sayarak beni ve annemi kurtarmaya çalışıyorlardı. Her zaman yanımızdaydılar."