Abdülkadir Molla, Bangladeşli siyasetçi, gazeteci ve Cemaat-i İslâmi Partisi’nin önde gelen liderlerinden biridir. Bangladeş’in siyasi tarihinde hem bir yayın yönetmeni hem de tartışmalı bir yargılama sürecinin merkezindeki isim olarak yer almıştır.

Siyasi kimliğinin yanı sıra entelektüel bir geçmişe sahip olan Molla, Bangladeş’in önemli yayın organlarından biri olan The Daily Sangram gazetesinin genel yayın yönetmenliği görevini yürüttü. Gazetecilik kariyerindeki bu etkin rolü, onun kamuoyu nezdinde tanınan bir isim olmasını sağladı.

Abdülkadir Molla, Bangladeş’in en köklü ve etkili dini-siyasi oluşumlarından biri olan Cemaat-i İslâmi Partisi içerisinde yükselerek Genel Sekreter Yardımcılığı görevine kadar getirildi. Aktif siyaset içerisinde yer alan Molla, halkın temsilcisi olma yolunda:

• 1986 ve 1996 genel seçimlerinde parlamentoya girmek amacıyla iki kez aday olmuştur.

Bangladeş’in 1971 yılındaki bağımsızlık mücadelesi sırasında Molla’nın konumu, yıllar sonra yargılanmasına neden olacak suçlamaların temelini oluşturdu. Bağımsızlık savaşı süresince Pakistan ordusunu destekleyen El Bedr milis gücü içerisinde yer aldığı iddia edilmektedir.

2009 yılında Bangladeş hükümeti tarafından kurulan Uluslararası Suçlar Mahkemesi (ICT), Molla’yı 1971 yılındaki savaş suçları ve insanlığa karşı işlenen suçlarla yargılamaya başladı.

• 5 Şubat 2013: Mahkeme, Abdülkadir Molla’yı kendisine yöneltilen 6 temel suçlamanın 5’inden suçlu bularak ömür boyu hapis cezasına çarptırdı.

• Şahbag Protestoları: Bu kararın ardından, suçluların idam edilmesini savunanlar Dakka’da büyük protestolar (Şahbag Meydanı) başlattı. Buna karşılık Cemaat-i İslâmi destekçileri de liderlerinin serbest bırakılması için karşı gösteriler düzenledi.

• Cezanın Arttırılması: Toplumsal baskı ve hukuki itirazlar neticesinde Bangladeş Yüksek Mahkemesi, 17 Eylül 2013 tarihinde emsal niteliğinde bir karara imza atarak Molla’nın ömür boyu hapis cezasını idam cezasına çevirdi.

Abdülkadir Molla, kendisine yöneltilen tüm suçlamaların siyasi bir "iftira" olduğunu savunmuş; davası uluslararası hukuk örgütleri ve insan hakları kuruluşları tarafından yargılama standartları açısından yoğun şekilde eleştirilmiştir.